امروز می خوام یکی از داستانهای اساطیری تورک ها رو براتون تعریف کنم.
سمبل ما تورک ها گرگ خاکستری هست و ماه ؛ حتما عکس هایی رو دیدید که در آن گرگی به سمت ماه سرش را بلند کرده و زوزه می کشد. بیشتر این عکس ها مربوط به سرخ پوستان آمریکا هست که اتفاقا سمبل آنها نیز هست. البته مشترک بودن آن زیاد مسئله عجیبی نیست چون آنها از شرق آسیا به آمریکا مهاجرت کرده اند و زبانشان نیز به مانند تورکان از خانواده التصاقی می باشد.
داستان امروز ما علت مورد علاقه بودن گرگ خاکستری و ماه را در میان اقوام مختلف تورک بیان می کند.۱
گرگها هر شب سرشون رو به سمت معشوقشون می کنند و شروع به عجز و لابه می کنند
تا شاید یه مراد دلشون برسن اما نمی دونند که حتی نمی تونند خاک پای معشوقشون رو ببوسند.
شای هم می دونند اما...
در این باره دو داستان شنیده ام که هر دو داستان را نقل می کنم.
آخرین پیامبری که در میان اقوام تورک به نبوت رسید فردی بود به نام اغوز(oghuz) که در میان قومی به همین نام مبعوث شد. اغوز روزی که به صحرا رفته بود راه بازگشت به خانه را گم می کند. شب می شود و اغوز همچنان در بیابان به دنبال راه خانه می گردد تا اینکه در مقابلش گرگی را می بیند، اغوز وحشت می کند اما ناگهان گرگ شروع به سخن گفتن می کند.
اغوز من تانرینبن ساغیندان گلمیشم. تانری سنی اوز الچی سی سچیب دیر. ایندی منیم دالیمجا گل تا یولی بیلن تانیددیریم.۲
ای اغوز من از طرف تانری(خدا) آمده ام خدا تو را به عنوان رسول خود برگزیده است. اکنون به دنبالم بیا تا راه به تو نشان دهم!
کتابی که از اغوز به یادگار مانده کتابیست با نام اغوزنامه که در دو نسخه قبل از اسلام و بعد از اسلام موجود می باشد.
شما می دونید که گرگها تو اون ظلمت شب چی به ماه می گن؟
اما داستان دوم:
این داستان مربوط به زمان مهاجرت تورکان از تورکستان شرقی و آسیای میانه به سمت غرب آسیا می باشد که گرگی به عنوان رهبر و راهنما آنان را یاری می کرده است.۳
۱. تو رو خدا انگ پانیسم نزنید. چون از هر چی پانیسم و پانیسته نفرت دارم.
۲. نقل به مضمون کردم ایراد بنی اسرائیلی نگیرید. مرگ بر اسرائیل.
۳. حال توضیح بیشتر ندارم و خودم هم بیشتر از این نیمدونم.
کسی می دونه چرا متنهای من انقده قلمبه سلمبه درمیاد و به دل نمی شینه؟  |
